هسته خشن و سخت است و طعم مغز هسته تلخ مىباشد . اين درخت به صورت خودرو در جنگلهاى شمال ايران ديده مىشود و در جنگلهاى شمال غرب نيز انتشار دارد و نوع پرورشى آن در نقاط مختلف ايران كاشته مىشود ، همچنين در اغلب مناطق جهان نيز پرورش داده مىشود . ميوهء هلو طبيعت آن : سرد و تر است . تركيب شيميايى : در هر يك‌صد گرم گوشت هلو مواد زير وجود دارد : آب حدود 88 گرم - هيدراتهاى كربن 9 گرم - كلسيم 9 ميلىگرم - پتاسيم 200 ميلىگرم - آهن 5 / 0 ميلىگرم - تيامين 02 / 0 ميلىگرم - رايبوفلاوين 05 / 0 ميلىگرم - نياسين 1 ميلىگرم - منيزيم - سيتريك‌اسيد - ماليك‌اسيد - وينيك اسيد . ويتامين‌هاى 1330 A واحد بين‌المللى و 7 C ميلىگرم در آن وجود دارد . خواص درمانى : 1 - آن را بخوريد . مليّن و محرك معده است و براى مرطوب كردن مزاج سوداوى مفيد مىباشد ، بدبويى دهان را بر طرف مىسازد ، عطش را تسكين مىدهد ، قليان را فرومىنشاند ، براى رفع التهاب و خارش پوست مفيد است ، در مزاجهاى گرم مقوى نيروى جنسى مىباشد ، حرارت كبد و كليه را نقصان مىدهد ، يبوست را بر طرف مىسازد ، براى رفع التهاب و خارش پوست مفيد است ، ضدّ كمى ويتامين A و C مىباشد ، ضدّ اسكاريد است ، براى تبريد دماغ و مرطوب كردن مزاج سوداوى و كاهش تبهاى صفراوى خالص و خونى نافع است . 2 - آب هلوى رسيده را بگيريد و شب تا صبح در جاى خنك نگهداريد تا ته‌نشين شود بعد آب صاف روى آن را بگيريد سپس مقدارى ترنجبين و شكر در مقدار 200 گرم آن حل كنيد و بخوريد . مسهل صفرا مىباشد و براى رفع اخلاط سوخته گرم نافع است . 3 - ميوهء نارس هلو را همراه با سرشاخه‌هاى جوان درخت هلو با گوشت بپزيد و در موارد بىنظمى و ناراحتى عادت ماهيانه و خونريزى فتق بخوريد . مؤثر خواهد بود . تذكر : براى سردمزاجان و مرطوبىها مضرّ مىباشد . اگر در خوردن آن زياده‌روى شود سبب ضعف اعصاب و ضعف عمومى بدن خواهد شد ، سبب سردى مزاج و معده و ساير اعضاء دستگاه گوارش مىشود و اشتها را كم مىكند ، خيلى زود عفونت ايجاد مىكند و تبهاى مزمن ايجاد مىنمايد ، هلوى كاردى ديرهضم و قابض و نفّاخ است و خشك كردهء آن يعنى برگهء هلوى كاردى هم ديرهضم و قابض مىباشد مصلح آن : عسل - زنجبيل - مرباى زنجبيل - دم‌كردهء زنجبيل و دارچين با نبات مىباشد .